خواسته برخی رسانه ها خبر داده اند که تعدادی از رهبران و شخصیت های سیاسی در غرب شهر کابل به نمایندگی از هزاره ها از داکتر عبدالله عبدالله کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری اعلام حمایت کرده اند. این افراد دلیل حمایت شان از داکتر عبدالله عبدالله را بی توجهی دولت آقای کرزی به خواسته هزاره ها دانسته و عنوان کرده اند که داکتر عبدالله می تواند این خواسته ها را برآورده سازد.

جالب این است که نمایندگی از اقوام به عنوان یک ابزار سیاسی مورد استفاده هر شخصیت سیاسی قرار می گیرد. سوال این است که آیا افرادی که اجلاس حمایتی از داکتر عبدالله را در هوتل قصر مهتاب واقع در گولایی مهتاب قلعه در دشت برچی شهر کابل ترتیب داده بودند، آیا در این خصوص مشورت لازم را با مردم این منطقه انجام داده بوده اند یا اینکه نظریات سیاسی شخصی خویش آنهم بر مبنای منافع مربوط به خویش را بنام مردم و از آدرس مردم اعلام می کنند

رسانه ها به نقل از علی اکبر قاسمی عضو ولسی جرگه خبر داده اند که وی اعلام حمایت از داکتر عبدالله را انعکاس اعتراض مردم بامیان دانسته است که چندی قبل در اعتراض به عدم رسیدگی از سوی دولت مرکزی، سرک این شهر را کاه گل کرده بودند. اما سوال این است که آیا تضمینی وجود دارد که چنانچه این کاندیدای انتخاباتی به قدرت برسد، خواسته های مردم آن سامان را مورد توجه قرار دهد.

این در حالیست که بسیاری از کارشناسان به این باور می باشند که در راستای تساوی اقوام و اتباع کشور در برخورداری از امتیازات عمومی، دولت کنونی افغانستان که رهبری آن با حامد کرزی بوده است، بهترین و بیشترین تلاش ها را انجام داده است.

کارشناسان معتقد هستند که برگزاری چنین مراسم و مجالس بیشتر از اینکه بازتاب دهنده آرا و نظریات مردم باشد، بازارگرمی هایی است که از سوی کاندیداها سازمان دهی می شود. به باور کارشناسان و آگاهان امور برخی از کاندیداها سعی می کنند تا با طراحی و سازماندهی چنین مراسمی خود را در دیدرس مردم قرار دهند. این در حالیست که هنوز زمان رسمی کمپاین انتخاباتی از سوی کمیسیون مستقل انتخابات اعلام نگردیده است.

برخی از صاحب نظران به این عقیده هستند که اگر این مراسم و مجالس از سوی کاندیداها سازمان دهی نشود، بعید است که مردم به کاندیداهایی که ذهنیتی مبنی بر انجام خدمت برای شان ندارند، مورد حمایت قرار گیرد. این کارها صرفا به منظور این صورت می گیرد که نوعی تحریک احساسات در برابر کاندیداهای مطرح دیگر بوجود آید.

بدون شک داکتر عبدالله که اکنون طرفدارانش مدعی است، مطرح ترین رقیب برای حامد کرزی می باشد، هیچ گونه سابقه ذهنی مثبت در هزاره جات ندارد. زیرا چه در زمانی که در ترکیب شورای نظار در کابل کار کرده است و چه در دورانی که در دولت اسلامی افغانستان دارای سمت سیاسی بوده، کدام شاهکار خاصی را برای ساکنان ولایت های مرکزی این سرزمین انجام نداده است تا باعث ایجاد خوشبیی بر اساس سابقه ذهنی در میان مردم این مناطق گردد.

از این رو می توان باور کرد که این کار صرفا در راستای ذهنیت بخشی سیاسی انجام می پذیرد که البته هیچ گونه تضمینی نیز وجود ندارد که مردم نسبت به آن آگاه نباشند و تحت تاثیر آن قرار دهند. برخی از کسانی که در مجلس ترتیب یافته در غرب شهر کابل اشتراک کرده اند نیز تایید می کند که شور و هیجان واقعی که نشاندهنده علاقه مردم به این کار باشد در محفل وجود نداشته است و موضوع ثابت بوده است که این کار بیشتر بر مبنای تعامل سیاسی صورت گرفته است.

قابل یاد آوری است که با نزدیک شدن به زمان انتخابات بسیاری از افراد و اشخاصی که علاقه به دستیابی به امتیازات سیاسی دارند و یا در پی بدست آوردن پول و منابع مالی می باشند، با ادعای اینکه از مردم نمایندگی می کنند، چنین مجالسی را ترتیب می دهند و سعی می کنند تا امتیازات مالی و یا سیاسی را از طرف معامله خود بدست بیاورند.

از سوی دیگر قابل یادر آوری است که اگر اطمینان لازم بر این وجود می داشت که این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری اراده قاطع در جهت خدمت ویژه به ساکنان ولایت های مرکزی کشور را می داشت، بدون شک از جانب سایر مقامات مطرح در سطح رهبری جامعه مورد توجه قرار می گرفت و آنان نیز علاقمند می شدند که از این کاندیدا یا کدام کاندیدای دیگر حمایت کنند.

اما دیده می شود که رهبران سیاسی مطرح جامعه بیشتر جانب دیگری را گرفته اند و این نشان می دهد که اراده قاطعی برای ارائه خدمت جدی وجود نداشته است. از همین رو است که می توان اذعان کرد که ترتیب محافل و مجالس بیشتر از اینکه بیانگر آرزوها و خواسته های مردم باشد، بازارگرمی و استفاده سیاسی از اوضاع و احوال را به نفع کاندیداها نشان می دهد. این در حالیست که بایستی به مردم حق داده شود تا خود تصمیم بگیرند و کمپاین با استفاده از مسایل قومی و منطقه ای صورت نگیرد. زیرا کمپاین با این وجهه باعث خواهد گردید تا روح همبستگی و وحدت ملی آسییب پذیر گردد و این بر خلاف خواسته های اصلی تمام مردم افغانستان می باشد.