جناب رييس جمهور

نمي دانم كه زنان چه جايگاهي در حكومت شما دارند. زنان افغانستان طي دهه هاي اخير قرباني سياست هاي افراط و تفريط حاكميت هاي گذشته شده اند.

افغانستان در گذشته شاهد الگوهاي متفاوتي در برخورد با زنان بوده است. از زمان پادشاهي امان الله خان تا حاكميت كمونيست ها، مجاهدين و طالبان سياست هاي متفاوتي در قبال زنان به اجرا گذاشته شده كه عمدتا منجر به محروميت زنان از حقوق اساسي و امتيازهاي شهروندي شده است.

قانون اساسي جديد افغانستان با نگاه مثبت به زنان زمينه هاي خوبي را براي فعاليت و حضور زنان در اجتماع و سياست فراهم كرده است. بر اساس اين قانون زنان در عرصه هاي سياسي و اجتماعي از حقوق مساوي با مردان برخوردار مي باشند. هم اكنون در پرتو همين قانون زنان در مسند ولايت، كرسي پارلمان و وزارت قرار گرفته اند. ميزان حضور زنان در عرصه ي تعليم و تربيه و افزايش در ميزان دانشجويان دختر در دانشگاه ها، همگي نشان از فصل جديدي براي زنان در افغانستان دارند. با اين همه چالش هاي زيادي در برابر ادامه ي فعاليت هاي زنان دارد.

روز شنبه ساعت 5:30 عصر عده ی زیادی از بزرگان و روحانیون دینی از ولسوالی بگرام  ولایت پروان جهت اعلام حمایت خود از نامزدی داکتر عبدالله به دفتر مرکزی امده و با قاطعیت،همکاری خود را در راستای تنویر افکار عامه و اگاهی دهی انها از اوضاع جاری اظهارنمودند.انها از یک پارچگی و توحید فکر و اراده ی مردم و بزرگان این ولسوالی به صراحت یاد نمودند و در ضمن عدم رضایت خود را از نظام کنونی و پیامد های غیر قابل جبران ان اظهار داشتند. یکتن از روحانیون بنام حاجی قاری عبدالوسیم به نماینده گی از سایرین اظهار داشت که:ما ازحضور خود در این مقر و هم چنان از حضور شما در کنار سردار پر افتخار جهاد و مقاومت شهید احمد شاه مسعود افتخار می کنیم.سابقه نیک شما در دوران جهاد به همه ملت هویدا است.ما نمیگذاریم که ارمان های ملت شهید افغانستان ضایع شود.مردم ولایت پروان همه در رابطه به روند انتخابات با قاطعیت اراده و عزم قوی به شما رای خواهد داد.

مولوی احمد شاه از بگرام:ما از اینکه شنیدیم شما خود را کاندید کرده ایدافتخار می کنیم ما باید یکبار دیگر ثابت سازیم که مجاهد، افتخار تاریخ و فرهنگ این کشور است نه تفنگ دار.حضور مجاهدین در متن اجتماع  و در تمام سطوح امر حتمی است.مردم شما را طبیب درد های اجتماع شان می دانند.علمای بگرام از نفوذ قابل توجه بر خوردار اند و تصمیم انها،تصمیم مردم بگرام است و ما با رای دادن به شما مسؤلیت دنیوی و اخروی خویش را ادا می نماییم

تا دیروز سران کشورهای غربی به این باور بودند که-شاید- هیچ گزینه‌ی بهتر از کرزی درعرصه‌ی قدرت در افغانستان وجود ندارد؛ اما حضور یکی دو چهره‌ی بارز در میان نامزدان، دلزده‌گی و عدم رضایت مردم از کرزی، حضور گسترده‌ی فساد در دولت، افزایش موارد کشت و قاچاق مواد مخدر، افزایش تلفات افراد ملکی و عدم رضایت مردم از نیروهای بین‌المللی در عرصه‌ی نظامی و بروز ناهنجاری‌های ناشی از ضعف حکومت حامد کرزی، نگاه آنان را به این مسأله عوض کرد.چیزی که به حیث چالش جدی در افغانستان پنداشته می‌شود، توجه عامه برای شرکت در روند رأی دهی است. بیشتر مردم افغانستان تا هنوز هم به این باوراند که کرزی یگانه گزینه‌ی غربی‌ها – به ویژه امریکاییان – در افغانستان است و بدون توجه به رأی آنان، وی دوباره بر سر قدرت می‌آید؛ اما تا حد زیادی از این باور به حیث ابزاری برای جلوگیری از مخالفت دربرابر کرزی و عدم سهمگیری مردم در پروسه‌ی انتخابات استفاده می شود.امابایدگفت که غرب به هیچ وجه عاشق "چین و کلاه" کرزی نیست.

عبدالله عبدالله تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه غازی محمد ایوب خان تکمیل کرد و درسال 1355 ه ش مطابق سال 1976 میلادی از لیسه ( دبیرستان ) نادریه کابل فارغ گردید. درسال 1356 شامل داننشکده پزشکی دانشگاه کابل گردیده و در سال 1362 تحصیلات خود را به اتمام رسانیده و تا سال 1363 در بیمارستان نور به عنوان پزشک چشم مشغول خدمت بود. در سال 1363 به پاکستان مهاجرت کرد و تا سال 1364 در بیمارستان سید جمال الدین افغان مشغول خدمت به مهاجرین افغانستان گردید. در سال 1364 وارد جبهات جنگ علیه نظامیان شوروی وقت گردید و به عنوان سرپرست بهداشت جبهه پنجشیر و بعدا بحیث مشاور و همکار احمد شاه مسعود تا ازادی کابل مصروف خدمت بوده از سال 1992 الی 1996 در کابل به عنوان رئیس دفتر و سخنگوی وزارت دفاع ملی و در سال 1997 به حیث معاون وزارت خارجه تقرر حاصل نمود.

ادامه مطلب...